to większość nowatorskich sposobów tańczenia imprezowego i rozrywkowego, które pojawiają się obok tradycyjnych tańców powstaje „na ulicy”. Przez słowo „uliczne” rozumiemy, że te tańce powstają : w podwórkach, zaułkach, na plażach, chodnikach, w przejściach podziemnych, klatkach schodowych, tancbudach, w „gorszych” dzielnicach miast.

Tworzą je młodzi ludzie, aby zademonstrować odrębność od reszty społeczeństwa, swój bunt i niezgodę na rzeczywistość.

Twórcy stylów ulicznych zwykle nie znają tradycyjnych form zabawy i wymyślają własną formę ekspresji, na zasadzie wybryku, albo młodzieńczego szaleństwa. Dla niektórych młodych ludzi ucieczka w taniec wynikała z potrzeby rywalizacji, a nawet walki między ulicznymi gangami.
Niemal każdy nowy styl tańca miał kiedyś charakter uliczny, np.: Tango, które powstało w zaułkach portowych Buenos Aires, Flamenco na ulicznych zabawach w cygańskich dzielnicach Hiszpanii, czy Walc na podwórkach austriackich karczm.

Obecnie nazwę Street Dance rezerwuje się dla rodziny tańców , które powstały w USA w 2 połowie XX wieku ( od lat 60-tych )i dały początek kulturze Hip – hop. Początkowym impulsem była muzyka Funk wywodząca się z Rhytm & Bluesa, gdzie wprowadzono ostre elektryczne brzmienie gitar. Do tej muzyki powstał w Kalifornii afro amerykański funkowy sposób tańczenia – ostry, wyrazisty, świetny do zabawy na dyskotekach.

Na przełomie lat 60 / 70-tych powstał drapieżny styl Locking inspirowany sztukami walki, polegający na akcentowanych zatrzymaniach ruchu w pozach. Krótko potem pojawił się styl Popping, który wyglądał jak po klatkowy film, polegający na naprzemiennym spinaniu i rozluźnianiu mięśni oraz szarpnięciach i zatrzymaniach z Poppingu wywodzi się tzw. taniec robota – Robot Dance.

Trzecim old schoolowym nurtem był Electric Boogaloo styl „kukiełki” podobny do stylu Michaela Jacksona tańczony do pogodnej muzyki Disco.
Dzisiejsze tańce uliczne opierają się na bazowych elementach Old school. Nadal w stroju dominuje moda na bejsbolówki z daszkiem na bakier, sportowo – luzacki ubiór, trampki i adidasy, opuszczone do pachwin spodnie i niesymetrycznie podwinięte nogawki, t – shirty i bluzy z kapturem – z napisami w stylu grafitti.